Anasayfa / Köşe Yazıları / Merhaba Çocuk, memnun oldum….

Merhaba Çocuk, memnun oldum….

Merhaba Çocuk, memnun oldum….

Aklımda bin bir düşüncenin dolaştığı bir akşamda elimde çay oturdum bilgisayarın başına. Yazmak belki de deşarj olmanın en güzel yöntemlerinden biri. Aklına estiği gibi beyaz sayfayı doldurabiliyorsun. Kural yok, karışan yok….

Burada kuralları sadece sen koyuyorsun. İç dünyanda yaşadıklarını dökmeye çalışıyorsun. Çoğu kez başarılı olsanda aslında tam anlamıyla kelimeleri de serbest bırakamıyorsun.

Olmuyor, olamıyor…

Haykırmak istiyorsun sesin çıkmıyor. Ağlamak istiyorsun göz yaşların dökülmüyor. Kaçmak istiyorsun sorumlulukların seni bağlıyor. Kendi çemberinde , bir fanusun içinde yaşan japon balığı gibi kendi etrafında dönüp duruyorsun. Her dairede yeni bir yere gidiyormuş gibi kendini kandırmaya çalışıyorsun. Nafile çabalar be çocuk… Sende biliyorsun ki yine varacağın yer başladığın nokta.

Ne istiyorsun be çocuk? Neden isyan ediyorsun?

Bilmiyorum diyor çocuk. Dile getiremiyorum diyor. Aslında çok şey var diyor. Bir o kadar da yok diyor. Bazen kendi içime kapanıyorum diyor çocuk. Bazen de çılgın gibi dışarı dönüyorum diyor. Ama aslında hangisini yapmak istiyorum bilmiyorum diyor çocuk.

Neden bu kadar dertlisin be çocuk?

Dertli miyim ki diyor çocuk?

Öyle görünüyorsun be çocuk

Eyvah diyor çocuk. Hemen çeki düzen vermeliyim kendime diyor. Ben böyle görünmemeliyim. Hayır hayır olamaz diyor.

Rahat bırak kendini be çocuk…

Bırakamam, bırakmamalıyım. Bu dünyada güçsüz görünenlere yer yok diyor çocuk.

Üzülme be çocuk, bakma sen insanlara, neredeyse herkes böyle diyorum.

İtiraz ediyor çocuk. Hayır diyor. Herkes böyle değil. Bakmıyor musun etrafına diyor.

Bakıyorum be çocuk.. Hem de çok iyi bakıyorum diyorum.

O zaman sen görmüyorsun diyor çocuk.

Görüyorum be çocuk. Herşeyi görüyorum ama sen gördüğümü kabul etmiyorsun diyorum.

Hayır diyor çocuk. Görmüyorsun. İstediğin gibi yorumluyorsun, aslında olanın farkında değilsin diyor çocuk.

Benimle derdin ne be çocuk?

Seninle değil, düşüncelerinle derdim diyor çocuk.

Düşüncelerimde ne var be çocuk?

Özgür olmalısın diyor çocuk. Kendin gibi ol, özgürleş.

Peki sen kimsin be çocuk?

Ben mi? Ben aslında SENİM diyor çocuk.

Merhaba Kerem diyor, memnun oldum…..

 

 

 

 

 

Hakkında Kerem Ateş

Kerem Ateş
1979 yılının bir sonbahar gününde İstanbul’da dünyaya gözlerimi açtım. 1996 - 2010 yılları içerisinde aktif olarak siyaset içerisinde bulundum. 1998 yılından itibaren de Sivil Toplum kuruluşlarında Çevre - gençlik politikalarında aktif rol aldım. 2001 yılında Uluslararası bir kuruluş olan Junior Chamber International – JCI Türkiye tarafından “ Çevre Korumacılığı ve Ahlaki Önderlik Dalında” Türkiye’nin En Başarılı 10 Gencin den biri seçildim. 2002 de aynı dalda Kültür Bakanlığı özel ödülü aldım. Şu anda Reklam – Organizasyon alanında çalışıyorum. Çevre , Gençlik Politikaları ve Siyaset özel ilgi alanlarımdır.

Cevapla

E-posta adresiniz yayınlanmayacak. Gerekli alanlar işaretlenmelidir *

*