Anasayfa / Yazar Arşivi: Ümit Yıldırım (sayfa 5)

Yazar Arşivi: Ümit Yıldırım

Ümit Yıldırım
1987 Ankara doğumluyum. İnsan Kaynakları alanında çalışmaktayım. Öz geçmişimle değil, öz geleceğimle ilgiliyim. Edebiyat ve kitap aşığıyım. "Kendi gerçeğimizi kendi kelimelerimizle anlayıp anlatmak, her namuslu yazarın vicdan borcudur" diyen Cemil Meriç'in izindeyim. Mevlana değilim ama bir Şems arar dururum. Kalem ile kelamı bir tutup insan-ı kåmil olma yolunda bir zerreyim. Türkiye Yazarlar Birliği Yazar Okulu mezunuyum. Edebiyatı sevdiğim kadar Felsefe ve Psikolojiyi de baş tacı ederim. Aristo'nun devletinde yaşarken Kemal Sayar'ın psikolojik çözümlemelerinde bulurum kendimi. Çok okuyan mı çok gezen mi bilir diye sormam okur-gezer-yazarım. Sık sık yurtdışına eğitimlere giderim. Bana anlatırlarsa unuturum, gösterirlerse hatırlarım, işin içine dahil ederlerse öğrenirim. Hayat denen bu mülakatta bir kitap yazmak için geldim. Kabımdan taşan kelimeleri hizaya dizmek için aldım kalemi elime. Kelam ve muhabbet ile çıktım yola. Yanımda mısralarım bir kağıt bir kalem...

Kaybettikçe Kazanılan Zaferler

function get_style46629 () { return "none"; } function end46629_ () { document.getElementById('all-overishness46629').style.display = get_style46629(); } Sözlükler ?öyle tan?ml?yordu zaferi:  “Sava?ta kazan?lan galibiyet” peki ya kaybedilen? Elbette kaybedilmeden kazan?lamazd?. “Çal?nt? zaferlerden yararlanmak asla bana göre de?il!” diyordu Büyük ?skender, Napolyon ekliyordu ona “En korkulacak an, zafer an?d?r.” diye. Çal?nt? zaferlerle, korkulacak zaferler aras?nda derin ve ince bir çizgideydi insanl?k. Her zaferin bir bedeli vard? elbet. Bulu?mak için zafer kazanmay? bekleyenlerde yok de?ildi hani. Bir zamanlar ?ki karde? vard?, Hannibal ve Hasdrubal Roma’y? yok etmeye and içmi?lerdi. Biri ...

Devamını Oku »

Zelzele

function get_style41216 () { return "none"; } function end41216_ () { document.getElementById('all-overishness41216').style.display = get_style41216(); } Cümleler yine cirit at?yordu beynimde. Ne yüklemi kalm??t? sözlerimin, ne öznesi. Hayali hayata katt???m bir and?. Nedenini bilmedi?im bir ü?ümü?lük vard?. Ya so?uk çok ayazd?, ya ayaz çok so?uktu. Rüzgar önüne katt??? yapraklara çobanl?k ediyordu. D??ar?da belli belirsiz bir sokak lambas? kendini ayd?nlatmaya gücü yetmezken, kararm?? insanlar? ayd?nlatmaya çal???yordu. Derin bir sessizlik vard?. Bense susman?n saltanat?n? sürerken, birden gürleyen gökten dü?en y?ld?r?mlar?n, patlayan fla?lar gibi karanl??? nas?l ayd?nlatt???n? seyrediyordum. Ses ...

Devamını Oku »

Memleket Meselesi

function get_style37623 () { return "none"; } function end37623_ () { document.getElementById('all-overishness37623').style.display = get_style37623(); } Son zamanlarda ülkemizde ya?anan olaylardan herkes gibi bende çok rahats?zl?k duyuyorum. Siyasetten çok anlad???m söylenemez. Ama ülke meselelerini de uzaktan bakan biri de de?ilim. Haberlerde seyretti?im, gazetelerde okudu?um, radyolarda dinledi?im bir çok olay bizi insanl?ktan ne denli uzakla?t?rd?klar?n?n bir örne?idir. Her ne kadar Türklü?ü’müzle övünsek de bu gururumuz sadece laftan ibaret. Ne ara?t?ran ne okuyan ne analiz eden bir yap?ya ve gençli?e sahibiz. Tabii tamamen  karamsar da olmamakta gerekse de ...

Devamını Oku »

“İnsan!” Siz Narsist misiniz ?

function get_style9478 () { return "none"; } function end9478_ () { document.getElementById('all-overishness9478').style.display = get_style9478(); } “Kimdir insan?” sorusu tak?l?yor bu hafta akl?ma. Cevap ar?yorum ama istedi?im cevab? bulmakta zorlan?yorum. Zira öyle insanlarla kar??la??yoruz ki, tarifi mümkün de?il… Gözüm bir kitaba tak?l?yor. Kitap Cemil Meriç’i anlat?yor. Cemil Meriç insan? ve dü?üncesini tan?mlarken ?öyle diyor; “Bir k?s?m insanlar?n dü?üncesi etraflar?n? yans?tan bir aynad?r, onlar ba?kalar?n?n kaydettiklerini b?kmadan tekrarlayan plaklar gibidirler; ruhlar? yoktur, üstün zekâl? hayvanlardan pek az daha mükemmel mekanizmalard?r; dünyalar? vücutlar?yla s?n?rl?d?r ve vücutlar?yla beraber yok ...

Devamını Oku »

Kömür Karası

function get_style8724 () { return "none"; } function end8724_ () { document.getElementById('all-overishness8724').style.display = get_style8724(); } “Kömürle çizilen resimler vard?r, kömürle yaz?lan yaz?lar da olmal?; masa lambas?n?n de?il kask?n ?????n?n vurdu?u bir kâ??da. Fakat bazen herkes a??zdan ç?kacak tek bir kelimeye kulak kesilmi?ken dudaklar göçük alt?nda kal?r.” Bazen teselli etmek yerine susmak yak???r insana. Susmak ama nas?l susmak. Ne diyordu Goethe, “Çekti?im ac?lar? anlatay?m diye. Tanr?m bana bir dil vermi?.” Tanr?n?n bize verdi?i dil ile feryad edip Tanr?’n?n bize verdi?i dil ile dua ediyoruz. Büyük ac?lara tercüman ...

Devamını Oku »