Anasayfa / Yazar Arşivi: Ümit Yıldırım (sayfa 10)

Yazar Arşivi: Ümit Yıldırım

Ümit Yıldırım
1987 Ankara doğumluyum. İnsan Kaynakları alanında çalışmaktayım. Öz geçmişimle değil, öz geleceğimle ilgiliyim. Edebiyat ve kitap aşığıyım. "Kendi gerçeğimizi kendi kelimelerimizle anlayıp anlatmak, her namuslu yazarın vicdan borcudur" diyen Cemil Meriç'in izindeyim. Mevlana değilim ama bir Şems arar dururum. Kalem ile kelamı bir tutup insan-ı kåmil olma yolunda bir zerreyim. Türkiye Yazarlar Birliği Yazar Okulu mezunuyum. Edebiyatı sevdiğim kadar Felsefe ve Psikolojiyi de baş tacı ederim. Aristo'nun devletinde yaşarken Kemal Sayar'ın psikolojik çözümlemelerinde bulurum kendimi. Çok okuyan mı çok gezen mi bilir diye sormam okur-gezer-yazarım. Sık sık yurtdışına eğitimlere giderim. Bana anlatırlarsa unuturum, gösterirlerse hatırlarım, işin içine dahil ederlerse öğrenirim. Hayat denen bu mülakatta bir kitap yazmak için geldim. Kabımdan taşan kelimeleri hizaya dizmek için aldım kalemi elime. Kelam ve muhabbet ile çıktım yola. Yanımda mısralarım bir kağıt bir kalem...

Siyah-Beyaz-Ölüm-Yaşam

function get_style5599 () { return "none"; } function end5599_ () { document.getElementById('all-overishness5599').style.display = get_style5599(); } Ben kendimi bildim bileli hangi tak?ml?s?n dediklerinde hep Be?ikta?l?’y?m dedim. Beni Be?ikta?’a day?m al??t?rd?. Vitrine koydu?u koca kartal?n heybetli bak??lar?n? hep üzerimde hissettim. Yeri geldi maçlar?na gittim yeri geldi sevindim yeri geldi üzüldüm. Ama ba?ka bir tak?m? akl?mdan geçirmedim. Kötü bir al??kanl?k m?d?r bo?a harcanm?? zaman m?d?r dü?ünmedim de?il lakin bana hep aidiyet hissini verdi?i kesin. Belki de renklerine vuruldum. Ya siyah ya?ad?m ya beyaz güldüm… Ama Be?ikta?’? bildim bileli ...

Devamını Oku »

Hadi Hisset Şu Hislerimi

function get_style5535 () { return "none"; } function end5535_ () { document.getElementById('all-overishness5535').style.display = get_style5535(); } Hislerimiz… Ne gariptir onlar. Hissettiklerimizle ya?ar?z hayat?. Kimi zaman hüzün bozar terazinin dengesini, kimi zaman mutluluk. Bir dakika önce sevinç ç??l?klar? atarken bir dakika sonra gözya?lar?na bo?ulabiliyoruz. ?nsan sevincine ve üzüntüsüne hükmetmeyi ö?renebildi?ince insand?r… Mesela Kutsal Roma ?mparatoru Sigismund sevinç an?nda Venedik’e kar?? açt??? sava?ta, Motta ?atosunu ele geçirdi?i gün yüz seksen ki?inin sa? ellerini kestirerek kutlam?? co?kusunu. Hadi alk??layal?m bu mutlulu?u. Ama hani ya alk??layacak ellerimiz? Sigismund’un sevincinden bahsedip ...

Devamını Oku »

AŞK’ı arayanlara

function get_style5445 () { return "none"; } function end5445_ () { document.getElementById('all-overishness5445').style.display = get_style5445(); } Ne güzeldir Leylâ’y? hat?rlamak, ne güzeldir ?irin’i hat?rlamak, ne güzeldir Asl?’y? hat?rlamak… ?nsan, hat?rlad?kça iyile?iyor, hat?rdan dü?tükçe kötüle?iyor. Kimi zaman hat?ras?na s??d?ram?yor duygular?n?. Hüzünlerini sevgilide sakl?yor. Ne, bir cümle içinde kullanabiliyor a?k?n?; ne yüklemini bulabiliyor cümlesinin. Gizli bir özne gibi bulunmay? bekliyor belki de… Leylâ’y? hat?rlat?yor her ?ey Mecnun’a. ?nsan yeter ki hat?rlamak istesin. Bir gün Mecnun aç kal?yor. Tuzak kuruyor ceylan yakalamak için. Ceylan, Mecnun’un tuza??na dü?üyor dü?mesine ama ...

Devamını Oku »

Anlamadım birşey mi dedin?

function get_style5340 () { return "none"; } function end5340_ () { document.getElementById('all-overishness5340').style.display = get_style5340(); } Kimi zaman insan olarak varl???m?z?n fark?nda olmadan ya??yoruz. Bizi var edip varl???ndan haberdar eden o yüce Yarat?c?’n?n bize sunduklar?n? görmezden geliyoruz. Güne?in tenimizi ne çok yakt???ndan, ya?murun ?slatt???ndan, so?u?un ü?üttü?ünden ?ikayetçi oluyoruz. Her ?eyin daha mükemmel olmas?n? isterken yoklu?unda varl???n bir parças? oldu?unu unutuyoruz. Daha çok paraya, güce, makam mevkiye ula?mak için bir ba?kas?n?n üzerine basarak yükselmekten gocunmuyoruz. H?rs tamah? içinde tevazuyu, merhameti, iyili?i es geçiyoruz. ” Bana dokunmayan y?lan ...

Devamını Oku »

Kıyametin adı: Filistin

function get_style5151 () { return "none"; } function end5151_ () { document.getElementById('all-overishness5151').style.display = get_style5151(); } Geçen y?l ?irince’de k?yametin kopmas?n? bekleyenler için bir yaz? yazm??t?m. Ba?l??? ?öyleydi “Herkesin k?yameti kendi içinde kopar” ?irince Bir K?yametin Hikayesiydi bu; ?irince bir zamanda ?irin insanlar vard?. Yüreklerinde kötülük ruhlar?nda pislik yoktu. Birbirlerine güzellikten iyilikten ba?ka bir?ey katmazlard?. Birden zaman diye bi kavram icat edildi. Önce günleri sayd?lar, sonra aylar?, sonrada saatleri. Derken ortaya ölüm diye bir?ey ç?kt?. ?ki karde? bir dünyaya s??amad? Kabil Habil’i öldürdü. ?lk kan o ...

Devamını Oku »