Anasayfa / Yazar Arşivi: Ümit Yıldırım

Yazar Arşivi: Ümit Yıldırım

Ümit Yıldırım
1987 Ankara doğumluyum. İnsan Kaynakları alanında çalışmaktayım. Öz geçmişimle değil, öz geleceğimle ilgiliyim. Edebiyat ve kitap aşığıyım. "Kendi gerçeğimizi kendi kelimelerimizle anlayıp anlatmak, her namuslu yazarın vicdan borcudur" diyen Cemil Meriç'in izindeyim. Mevlana değilim ama bir Şems arar dururum. Kalem ile kelamı bir tutup insan-ı kåmil olma yolunda bir zerreyim. Türkiye Yazarlar Birliği Yazar Okulu mezunuyum. Edebiyatı sevdiğim kadar Felsefe ve Psikolojiyi de baş tacı ederim. Aristo'nun devletinde yaşarken Kemal Sayar'ın psikolojik çözümlemelerinde bulurum kendimi. Çok okuyan mı çok gezen mi bilir diye sormam okur-gezer-yazarım. Sık sık yurtdışına eğitimlere giderim. Bana anlatırlarsa unuturum, gösterirlerse hatırlarım, işin içine dahil ederlerse öğrenirim. Hayat denen bu mülakatta bir kitap yazmak için geldim. Kabımdan taşan kelimeleri hizaya dizmek için aldım kalemi elime. Kelam ve muhabbet ile çıktım yola. Yanımda mısralarım bir kağıt bir kalem...

Üçgenin İçindeki Adam “PASCAL”

Hayat… Okunmay? bekleyen bir kitap gibi. Arka kapa??nda sonu bilinmemi? sonsuz bir özet, noktas? çoktan konulmu?, alt? defalarca cizilmi?, yazar? hiç bilinmemi?. “Oku !” denilmi? okunmu?… ??te o hayat?n çemberinden geçmi? ihtimaller üzerine ya?am?? bir çocuk dü?ünün. Üç ya??nda annesini kaybetmi?, bütün gücüyle babas?na ve ilmine sar?lm?? bir çocuk… Bir çocuk dü?ünün daha oniki ya??nda Latince ve Yunancay? ana dili gibi ö?renen. Bir çocuk dü?ünün, yard?m görmeden geometri okumadan bir üçgenin iç aç?lar?n?n toplam?n?n 180 derece oldu?unu kan?tlayan. Bir çocuk dü?ünün daha ondört ya??nda Frans?z ...

Devamını Oku »

Buzdağından Okyanus’a: “EGO”

“Ego bir buzda??d?r. Onu derin sevginin içinde erit. Böylelikle o kaybolsun ve sen okyanusun bir parças? haline gel.” Böyle diyor OSHO. Bir ya?mur damlas?n? dü?ünün. Tek bir ya?mur damlas? koca gökyüzünden tek ba??na iniyor. Ya?mur ya??yor diyebilir miyiz? Tek bir damla ile göller denizler olu?abilir mi? Olu?amaz, olu?aca?? da dü?ünülemez. Oysa birlikte dü?en milyarlarca damla koca bir gölü olu?turabilir. ?nsan da böyledir. Birlikteyken de?erlidir, birlikteyken kuvvetlidir, k?ymetlidir. Varl???n?n sebebi de budur.  Her insan do?du?unda beyaz bir sayfa gibidir. O sayfan?n üzerine hepimiz bir ?eyler yazmaya ...

Devamını Oku »

En Derinde Beklenen

Hayali hayata katt???m bir and?. Yine cümleler cirit at?yordu beynimde. Ne yüklemi kalm??t? sözlerimin, ne öznesi. Nedenini bilmedi?im bir ü?ümü?lük vard?. Ya so?uk çok ayazd?, ya ayaz çok so?uktu. Rüzgar önüne katt??? yapraklara çobanl?k ediyordu. D??ar?da belli belirsiz bir sokak lambas? kendini ayd?nlatmaya gücü yetmezken, kararm?? insanlar? ayd?nlatmaya çal???yordu. Derin bir sessizlik vard?. Bense susman?n saltanat?n? sürerken, birden gürleyen gökten dü?en y?ld?r?mlar?n, patlayan fla?lar gibi karanl??? nas?l ayd?nlatt???n? seyrediyordum. Ses hala yeti?emiyordu ?????n h?z?na. T?pk? hislerimin sözcüklerime yeti?emedi?i gibi… Birazdan toprak kokusu saracakt? bütün fanileri. ...

Devamını Oku »

Siyah Lale

Bir varm?? bir yokmu?; 16.yy. ba??nda Kanuni Sultan Süleyman Hollanda’ya gitmi? fakat bu ruhsuz sade ?ehri hiç be?enmemi?. Ne yapar?m da bir incelikle bu ülkeye estetik güzellik katar?m diye dü?ünürken alem buysa kral sensin diyerek o zaman?n Hollanda Kral?na hediye olarak binlerce lale ve lale tohumu yollam??. Hollandal? kral önce bi i?gillenmi? bu adam bana niye bu kadar çiçek yollad? diye. Sonra bakm?? üstünde bir dörtlük var. “Nev-bahâr oldu gelin azm-i gülistan idelim Açal?m gonca-i kalbi gül-i handan idelim Komayup lâle gibi elden eyâ?? bir ...

Devamını Oku »

SOKRATES’in Son Sözü

Zor olan ölümden kaçmak de?il, zor olan kötülükten kaç?nabilmektir. Benim gibi bir adam? öldürmekle, beni de?il kendinizi cezaland?racaks?n?z. • Sokrates Sokrates bu sözleri söylerken 71 ya??ndayd?. Ve tam 501 yarg?ç taraf?ndan yarg?lan?p yarg?n?n sonucunda zehir içirilerek ölüme mahkum edilmi?ti. O bu sözü sadece kendisini yarg?layan 501 yarg?ca de?il tüm insanl??a söylemi?ti. Zira binlerce yarg?ç var içimizde, binlerce mahkum. Her gün  yarg?lay?p her gün cezaland?r?yoruz birbirimizi. Her gün öldürüp her gün diriltiyoruz duygular?m?z?… Ödünç mutluluklar, ödünç ac?larla geçiniyoruz… Sokrates “kendini bil” demi?ti. Çünkü kendini bilmeyen bir ...

Devamını Oku »