Anasayfa / Yazar Arşivi: Ümit Yıldırım

Yazar Arşivi: Ümit Yıldırım

Ümit Yıldırım
1987 Ankara doğumluyum. İnsan Kaynakları alanında çalışmaktayım. Öz geçmişimle değil, öz geleceğimle ilgiliyim. Edebiyat ve kitap aşığıyım. "Kendi gerçeğimizi kendi kelimelerimizle anlayıp anlatmak, her namuslu yazarın vicdan borcudur" diyen Cemil Meriç'in izindeyim. Mevlana değilim ama bir Şems arar dururum. Kalem ile kelamı bir tutup insan-ı kåmil olma yolunda bir zerreyim. Türkiye Yazarlar Birliği Yazar Okulu mezunuyum. Edebiyatı sevdiğim kadar Felsefe ve Psikolojiyi de baş tacı ederim. Aristo'nun devletinde yaşarken Kemal Sayar'ın psikolojik çözümlemelerinde bulurum kendimi. Çok okuyan mı çok gezen mi bilir diye sormam okur-gezer-yazarım. Sık sık yurtdışına eğitimlere giderim. Bana anlatırlarsa unuturum, gösterirlerse hatırlarım, işin içine dahil ederlerse öğrenirim. Hayat denen bu mülakatta bir kitap yazmak için geldim. Kabımdan taşan kelimeleri hizaya dizmek için aldım kalemi elime. Kelam ve muhabbet ile çıktım yola. Yanımda mısralarım bir kağıt bir kalem...

Gülüşü Yıkılmış Çocuk

İnsanlık zincirinin ebediyet halkası; Çocukların kalbinde işler zaman rakkası…   Böyle diyordu Necip Fazıl çocuklar için. İşte o insanlık zincirinin ebediyet halkası olan o masum gülüşleri yıkılmış çocuklar öldüler birer birer…   Gün geçti, zaman durdu ve biz haber kanallarına sosyal medyaya düşen acı bir haber aldık. Yine cennet kokan  küçücük bir kız çocuğu hayvandan daha aşağı ve aşağılık şeytanlaşmış bir insan tarafından istismara uğrayarak öldürüldü. Bu bir insanlık suçudur. Bu bozulmuş dünya düzeninin bir faciasıdır. Dünyada istismara uğrayan kadınlardan, çocuklardan, masumlardan sadece biridir minik ...

Devamını Oku »

FATİH’İN İSTANBUL’U

“Hüner, bir şehir bünyad eylemektir; reaya kalbin âbâd eylemektir” – Fatih Sultan Mehmet Asıl marifet bir şehirde bina, yapı, temel yapmak olsada halkın kalbini kazanmak insanların sevgisini almak en büyük fetihtir demiştir Sultan Mehmet. Şimdi biz ne yazsak ne söylesek azdır. Kelimeleri yetiremeyiz Fatih’i anlatmaya… Kolay değil tam 565 yıl geçmiş İstanbul fethinin üzerinden. Bir şehir insanı şair yapar mı? Yaparmış. Şiirler dizelerde dile gelmiş, Şarkılar söylenmiş, destanlar yazılmış. Adına Aşk denilmiş İstanbul’un. Nasıl Aşk ile fethedildiyse Aşk ile yaşamış insanlar. Buram buram tarih kokmuş ...

Devamını Oku »

Üçgenin İçindeki Adam “PASCAL”

Hayat… Okunmay? bekleyen bir kitap gibi. Arka kapa??nda sonu bilinmemi? sonsuz bir özet, noktas? çoktan konulmu?, alt? defalarca cizilmi?, yazar? hiç bilinmemi?. “Oku !” denilmi? okunmu?… ??te o hayat?n çemberinden geçmi? ihtimaller üzerine ya?am?? bir çocuk dü?ünün. Üç ya??nda annesini kaybetmi?, bütün gücüyle babas?na ve ilmine sar?lm?? bir çocuk… Bir çocuk dü?ünün daha oniki ya??nda Latince ve Yunancay? ana dili gibi ö?renen. Bir çocuk dü?ünün, yard?m görmeden geometri okumadan bir üçgenin iç aç?lar?n?n toplam?n?n 180 derece oldu?unu kan?tlayan. Bir çocuk dü?ünün daha ondört ya??nda Frans?z ...

Devamını Oku »

Buzdağından Okyanus’a: “EGO”

“Ego bir buzda??d?r. Onu derin sevginin içinde erit. Böylelikle o kaybolsun ve sen okyanusun bir parças? haline gel.” Böyle diyor OSHO. Bir ya?mur damlas?n? dü?ünün. Tek bir ya?mur damlas? koca gökyüzünden tek ba??na iniyor. Ya?mur ya??yor diyebilir miyiz? Tek bir damla ile göller denizler olu?abilir mi? Olu?amaz, olu?aca?? da dü?ünülemez. Oysa birlikte dü?en milyarlarca damla koca bir gölü olu?turabilir. ?nsan da böyledir. Birlikteyken de?erlidir, birlikteyken kuvvetlidir, k?ymetlidir. Varl???n?n sebebi de budur.  Her insan do?du?unda beyaz bir sayfa gibidir. O sayfan?n üzerine hepimiz bir ?eyler yazmaya ...

Devamını Oku »

En Derinde Beklenen

Hayali hayata katt???m bir and?. Yine cümleler cirit at?yordu beynimde. Ne yüklemi kalm??t? sözlerimin, ne öznesi. Nedenini bilmedi?im bir ü?ümü?lük vard?. Ya so?uk çok ayazd?, ya ayaz çok so?uktu. Rüzgar önüne katt??? yapraklara çobanl?k ediyordu. D??ar?da belli belirsiz bir sokak lambas? kendini ayd?nlatmaya gücü yetmezken, kararm?? insanlar? ayd?nlatmaya çal???yordu. Derin bir sessizlik vard?. Bense susman?n saltanat?n? sürerken, birden gürleyen gökten dü?en y?ld?r?mlar?n, patlayan fla?lar gibi karanl??? nas?l ayd?nlatt???n? seyrediyordum. Ses hala yeti?emiyordu ?????n h?z?na. T?pk? hislerimin sözcüklerime yeti?emedi?i gibi… Birazdan toprak kokusu saracakt? bütün fanileri. ...

Devamını Oku »